İnsanların en kötüsü

Kıyamet Günün’ nde Allah katında insanların en kötüsü,
kötülüğünden korunmak için,
insanların onu yalnız başına bıraktığı kimsedir.
(Ebu Davud, Edep: 5)

Kıyamet Günün’ nde Allah katında insanların en kötüsü,
kötülüğünden korunmak için,
insanların onu yalnız başına bıraktığı kimsedir.
(Ebu Davud, Edep: 5)

Size her istediğiniz şeyi verdi. Eğer Allah’ın nimetini saymaya kalkışırsanız, onu sayıp-bitirmeye güç yetiremezsiniz. Gerçek şu ki, insan pek zalimdir, pek nankördür.
(İbrahim Suresi’ nin 34. Ayeti)

Kim dünyada iki yüzlülük yaparsa,
Kıyamet Günü’nde ateşten iki dili olur.
(Tirmizi, Birr: 78)

Allah, iman edenleri, dünya hayatında ve ahirette sapasağlam sözle sebat içinde kılar. Zalimleri de şaşırtıp-saptırır; Allah dilediğini yapar.
(İbrahim Suresi’ nin 27. Ayeti)

Kişinin lüzumsuz şeyleri terk etmesi,
Müslümanlığının güzelliğindendir.
(Tirmizi, Zühd: 9)

İş hükme bağlanıp-bitince, şeytan der ki: “Doğrusu, Allah, size gerçek olan va’di va’detti, ben de size vaadde bulundum, fakat size yalan söyledim. Benim size karşı zorlayıcı bir gücüm yoktu, yalnızca sizi çağırdım, siz de bana icabet ettiniz. Öyleyse beni kınamayın, siz kendinizi kınayın. Ben sizi kurtaracak değilim, siz de beni kurtaracak değilsiniz. Doğrusu daha önce beni ortak koşmanızı da tanımamıştım. Gerçek şu ki, zalimlere acı bir azap vardır.”
(İbrahim Suresi’ nin 22. Ayeti)

Bir kimse,
kendisine emanet olarak verilen şeyi
yerine teslim edinceye kadar korumakla sorumludur.
(Tirmizi, Büyu: 39)

(Böylesinin) Önünde cehennem vardır ve (orada) irinli sudan içirilecektir.
Yutkunmaya çabalayacak ve boğazından geçirmeyi başaramıyacak,
ona her yandan ölüm gelecek,
oysa ölmeyecek de.
Ardından daha katı bir azap olacak.
(İbrahim Suresi’ nin 16. ve 17.ayetleri)

Halkı güldürmek için yalan söyleyenlere
yazıklar olsun!
Yazıklar olsun!
(Ebu Davud, Edeb: 80)

Gerçek şu ki, Biz emanetleri göklere, yere ve dağlara sunduk da onlar bunu yüklenmekten kaçındılar ve ondan korkuya kapıldılar; onu insan yüklendi. Çünkü o, çok zalim, çok cahildir.
(Ahzab Suresi’ nin 72. ayeti)