Saçı–sakalı ağarmış müslümana, Kur’an-ı Kerim’i usûlüne uygun olarak okuyan, içindekiyle amel hususunda ölçüyü aşmayan ve ondan uzaklaşmayan âlime ve herkesin hakkını gözetmeye çalışan âdil idareciye hürmet etmek, Allah Teâlâ’ya duyulan saygı ve ta’zimden ileri gelir.

[Ebû Dâvud, Edeb: 23, (4843)]