“Akıllı kişi, nefsine hâkim olan ve ölüm sonrası için çalışandır. Âciz kişi de, nefsini duygularına tâbi kılan ve Allah’tan dileklerde bulunup duran (bunu yeterli gören)’dır.”

(Tirmizî, Kıyâmet 25. İbni Mace, Zühd 31)