Arkadaşları arasında ganimet taksimi yapmaktadır. Yeni Müslümanlardan biri itiraz edecek olur.
“Bu paylaştırma adalete uymuyor.”
Ve itirazcı, kızgın, yürüyerek oradan uzaklaşır. Hz. Muhammed (asv) hüzünlenir. Yavaşça:
“Yazık sana, ben de adil değilsem, kim olabilir ki?” der. Sonra arkadaşlarından yana döner:
    “Onu bana yavaşça, azarlamadan geri getirin.”[7]

[7] Ebu’ş-Şeyh el-İsbehani, Hazreti Muhammed’in Edeb ve Ahlakı, s.4l, 42.