“Akrabasının yaptığı iyiliğe aynıyla karşılık veren, onları koruyup gözetmiş sayılmaz. Akrabayı koruyup gözeten adam, kendisiyle ilgiyi kestikleri zaman bile, onlara iyilik etmeye devam edendir.”

(Buhârî, Edeb 15. Ebû Dâvûd, Zekât 45; Tirmizî, Birr 10.)