Cennete müştak olan hayr ü hasenâta koşar.
Cehenneme yuvarlanmaktan endişe eden şehevî arzulardan yüz çevirir.
Ecel hakikatını vicdanında duyan geçici lezzetlerden uzak durur.
İşin doğrusu, dünyaya karşı kalb kapılarını sürmeleyen kimseye de musibetler çok küçük, pek hafif gelir.

(Müsnedü’ş-Şihab, 1/226; Beyhakî, Şuabü’l-İman, 7/371)