“Namaz için ezan okunduğu zaman şeytan oradan sesli sesli yellenerek uzaklaşır, ezanı duyamayacağı yere kadar kaçar. Ezan bitince geri gelir. 

(Namazın farzını kılmak için) kamet getirmeye başlanınca yine uzaklaşır, kamet bitince geri dönüp kişi ile kalbinin arasına girer ve şunu hatırla, 

bunun düşün diye aklında daha önce hiç olmayan şeylerle vesvese verir. 

Öyle ki (buna kapılan) kişi kaç rekat kıldığını bilemeyecek hale gelir.”

[Buhârî, Ezân 4, Amel fi’s-Salât 18, Sehv 6, Bed’ü’l-Halk 11; Müslim, Salât 19,Mesâcid 83; EbûDâvud, Salât 31; Muvatta, Nidâ 6; Nesâî, Ezân 30]