Akıllı kimse nefsini hesaba çekip ölümden sonrası için çalışan kimsedir.
Aciz ve ahmak ise nefsini heva ve heveslerine uyduran,
Allah’ tan olur-olmaz boş şeyler temenni eden kimsedir.

(Tirmizi, Kıyame, 25;İbn Mace, Zühd, 31)