“Akıllı, nefsine hâkim olup onu hesâba çekerek ölüm ötesi için çalışan, ahmak da nefsini hevâsına tâbî kıldığı hâlde Allâh’tan (hayır) umandır.” 

(Tirmizî, Kıyâmet, 25/2459; İbn-i Mâce, Zühd, 31)