Uhud’da şehid düşen yetmiş iki arkadaşını defnetmektedir. Cemuh oğlu Amr ile Amr oğlu Abdullah’ın cenazelerinin başında durur. Hüzünle dalar gider.
“Bu ikisini aynı mezara koyun. Çünkü onlar dünyada da birbirlerini çok severlerdi.” der.[16]

[16]Abdurrahman Azzam, a.g.e., s.39.