Hazret-i Âişe (r.anhâ) Vâlidemiz buyurur:

“Rasûlullah (sav)’e, yalandan daha kötü ve çirkin gelen bir huy yoktu. Ashâbından birinin herhangi bir hususta azıcık yalan söylediğini duysa; onun tevbe ettiğini öğreninceye kadar kendisini o sahâbîden uzak tutar, fazla görüşmek istemezdi.”

(İbn-i Sa‘d, I, 378)